چکیده :انسان شناسی شهری رویکردی جامع وکل گرا نسبت به شهر دارد که آن را درهمه ی ابعادش وبه صورت تفکیک شده ودرترکیبی پویا مورد مطالعه قرار می دهد . دراین تفکیک پویا لااقل 7 محور اساسی قابل تمایز ومطالعه هستند .از جمله ی این محور ها 1. فضا، 2. زمان 3. اقتصاد 4. قدرت 5. فرهنگ 6. نشانه 7. بیان است .
درابتدای این بحث سعی می شود که درباره فضای اوقات فراغت کودک بدون حضور وی صحبت شود .بر اساس نظرراپوپورت مبنای رویکرد انسان شناختی به فضا بر درک فضا به عنوان مجموعه هایی پویا از صحنه ها است .بنابر این فضاهای اوقات فراغت هم فضایی است با مجموعه هایی پویا از صحنه ها که قابل تبدیل وقابل عمل به صورت همزمان به دیگرفضاها چون فضای کاری است به عنوان مثال یک فضای اوقات فراغت برای کسانی که در آن کار می کنند ، فضای کاری است. درواقع آنچه که می تواند کارکرد یک فضا را مشخص کند ، کارکرد تعریف به صورت هنجارمند برای آن است ویا کارکرد اصلی که برای آن به رسمیت شناخته شده است ، درحالی که هر فضا می تواند علاوه بر کارکرد اصلی دارای کارکردفرعی ودُش کارکردو انحرافات نیز باشدو نکته ی دیگر این است که یک فضا می تواند شامل محیط ها ی بی شماری باشد.دررابطه با محیط اوقات فراغت و به طور خاص محیط بازی کودکان این منطقه می توان هم کج کارکردی وهم محیط ها ی بی شمار را داشته باشد. درادامه می پردازیم به فرهنگ ،بالاخص خرده فرهنگ جنسیتی که با توجه به تفکیک هایی که جامعه ی مدرنیته درجهان امروزایجاد کرده از آن مستثنی نیست واین تفکیک جنسیتی درکودکان این منطقه خودش را درنوع بازی آنها وکمرنگ بودن ارتباط دو جنس در هنگام بازی نشان داده است.نکته ی دیگراین که با توجه به گسترش روزافزون شبکه های اینترنتی وامکانات رسانه ای، ما با گسترش انفجارآمیز پورنوگرافی کودکان مواجهیم .اما درمنطقه ی مورد بررسی به دلیل نبودن ارتباطات اینترنتی دراختیار کودکان وکم بودن امکانات رسانه ای به شکل جهانی (به غیر ازرسانه ی ملی) این کودکان تاحدی از این معضل به دور بوده اند.
